nedamet

  Babam cömert bir adamdı. Helalinden kazanır, kazancına bir kuruş dahi olsun haram bulaştırmazdı. "Karnını haram lokmayla dolduran Allah'a karşı âsi olur, yanlış yolda helak olur" derdi. Dost düşman diye tefrik etmez, herkese lütufta bulunurdu. Hiç unutmam bir mübarek Ramazan günü, zekâtını ayırdığı bir sırada, ondan haz etmeyen, kendisine aşikârane düşmanlık eden bir zâta da bir çuval buğday kaldırmıştı. Annem, "Bey, filan adama verme sana düşmanlık yapıyor, oturduğu her mecliste seni çekiştiriyor" deyince, babam, "O hâlde onun hakkı iki çuval buğdaydır" deyip onun buğday çuvalını iki etmişti. "Gerçek er odur ki kendisine düşmanlık edene karşı o iyilikte buluna" derdi hep... Bir defasında da kıtlık vuku bulmuştu. Memleket açlıktan kırılıyordu. Bizim ambar ise ağzına kadar doluydu. Babam anneme, "Kapımıza gelen olursa asla geri çevirme, ambardaki erzağı biter diye korkmadan, saymadan ver hanım" dedi. Annem başta karşı çıktı, ...