nedamet

Çocuk secdede sırtında, Şenliklerde vitrinde, Yontuyorlar bıçkıyla, Ağlayınca gel gene. Ölümle dirilirmiş hayat, Titremez yaprak kendiliğinden, Ayna yazıp baktım yazıya, Aynı değilmiş sapanla çocuğum, Kuşları silkelemek gökyüzünden. Bizim refik sormaz m'ola, Uslu köşe yaslı düşe, Vukuat sıçrar umûma, Kapıyı aç da kilidi zorlama. Bizim değilmiş ziynetsiz peçe, Sessiz sokaksız, merdivensiz gece, Kayrak bahçenin bereketli gülü, Kafesten sofranın hür bülbülü, Akşam sabahı kırk geçe, Hatırlat her şeyleri başından, Nur musun çamur mu göz yaşından. Dişleri aşınmış yırtıcı gibi açlığım, Ezelden giymişim çıplaklığı, Toksam bile değiyor ille de aczim, Üryan isem, Neyi örtüyor çıplaklığım? Ey akşam göğsünde neler var, Geceyi uykudan sakınan, Gel bizimle çalkalan, Bile beni bilen benimle, Gacır gucur şeyler içinde, Bıcır bıcır çocuktan, Orkestrada sapanlı çalgılar. Kaldırımı kalkındırır sadık kedi, Hava güzel, Bankada düşük faizli kredi, Önüm arkam sağım solum, Söylenmezmiş yorulduğun, Sorma h...

Söylenme halini zira bilirim, Anlattım sancımı öyleyse neden, Söylenme, kendim söyleyebilirim, Cehrî netice, hafî ise neden.  Anlat bari söyle neydi derdimiz, Bir soruyla geldi sana kendimiz, Ne sen varsın, ne başkası sâfi biz, Cevap ver ey, darda kalmışsam neden?  Çünkü göğsüm gayrımızdan başkaca, Çünkü sancım durdurulmuş bir baca, Senle kaldıysam yürürken başbaşa, Bir hüzün var yoksa vâveylâ neden?  Hâfi der kim tâ ezelden ahdımız, Bir şu efkar başka yoktur tahtımız, Aczimiz var bir düşer bir kalkarız, Haylazım madem şu pervâdır neden? ... Gel ya Münhâ'dan ya Fethî'den yana, Aslı mevcud hepsinin yekpâreden, Gerçi pinhandır kulun hâfî eden. Hâfî