Yolsuz varılmaz mı yâre? Yollarda olunur pare pare... Yollara mı verilir değer? Ben yâri seviyorsam eğer Yollardan geçilir, hiçlik seçilir, Yâr için bu candan vazgeçilir. Canı, canana feda eyler bu can! Yollara düşmez olur, durur kan! Yolsuz varamazsın kendine bile. Kendinde bile bulursun hile. Yolların kendisi bir afaki, Üzerindeki mukaddese arazi. Yollardan geçerek hiçlik seçilmez! Yolun sonu hiçlik, geçmeden biçilmez! Candan geçmeyi marifet mi sandın? Vazifeni bu denli basit mi sandın? Yolsuz kalmakta bir yol değil midir? Yol, hırka ve heybeyle gidilen midir? Yolu, yol yapan varlığımsa şayet, Yolda değil kalptedir, marifet. Hiç olmayan, hiçi tarif eder mi? Tarif edilince hiçe, hiç denir mi? Vazifem candan, canana geçmektir, Ruhu kuş eyleyip, mekândan göçmektir. Selam söyler, atalarından gelen ses, Duruş doğru olsa da bulunduğun yol ters. Ters giden de varır elbet zamanla doğruya, Birkaç andan ibaretsin, çek kendini sorguya. İşin aceleyken uymalısın usule, Yolların çıksın ...