Kanat Sesi

 Kanat Sesi

Bilmez miyim neyden dolduğunu,
Namluya meylettiğim şeyin,
Deminki örgün karmaşa,
O ise sağlam dengelerin.

Îmâsı için ve ertelemek bilmemeyi,
Uzun düşünmek ve düşmek deyi,
Belki de belki,
Amma da belki,
Çatlak bardağı emziren sürahi,
Bardağı çatlak emziren sürahi,
Mâî.

Kendini ifşa mahareti,
Daha doğrudan cevaplar belki:
İstemem sayılı şeylerden olmanı,
Sayısız nimet içinde buldum seni.

Ancak böyle anlaşılabilirmiş gibi,
Hatta anlaşılabilirmiş gibi,
Anlaşılabilir mi,
Elbette, susarken büyük şeyler olur,
Susamayan bilir mi?

Ölüme ulaşırken her gün,
Hangi uykuda sıkışıp kaldık,
Gözyaşında kem küm vardı,
Tıkandık.

Sesi kadar öten karga,
Güzel sesli bülbül,
Bahçede gizli kadırga,
Bahçe gül, giz gül, yolcu gül.
Gülüm senin işin yolunda,
Sen ağla biz seni sürünelim,
Yeşermenin en sivri yoluyla,
Delinmiş gölgemiz,
Gövdedeyim.

Satrançta vezir mecbur durur,
Dönüşemez savaşın noktasında,
İnsan kendini arar ki mâlum,
Piyondur belki tahta sonunda.

Böyle olmaz yedi uçlu gençliğim,
Geceyi pencere kenarı sanıp,
Gün geçtikçe azalıp,
İki türlü seçtiğin.
Onun yerine beynimi çalkaladığım zaman,
Göğsümü şiir gören bir yere koyup,
Her şeyi çözmeye ramak kala,
Anlayıp teslim olmak,
Akıllıca.

Gülüm, sevgilim durma,
Ölü yapraklı mevsime mahsus değiliz,
Pahalı şey hüzün maharetimiz.
Gülüm orda işler yolunda,
Elini ver, yüzüme bak, bırakma,
Buralı değiliz...

Gürkan PUR