O Sen Değilsin
Anladım, sen değilsin.
Aradığım, bulduğum, sevdiğim dediğim şey,
O sen değilsin.
O kendi içimde görmek istediğim, bana en yakın beni çok seven aynayı sildim artık,
O sen değilsin.
Soğuk gecelerde içimi titreten, sıcaklarda alevle terleten, bazen aklımı bazen kalbimi tekleten,
O sen değilsin.
İlkbaharda çiçekler açan, sonbaharda yaprak saçan, toprak olup semaya çıkan,
O sen değilsin.
Ellerimde bir tutam yabancı el, gönlümde lavlarla coşan, alevden bir sel,
O sen değilsin
Ruhum göz penceresinden dolunay izlerken, vicdanım oynar gülünç bir mizansen
O sen değilsin.
Varlık, varlık dediğimiz varlığa yok, yokluğa var dediğimiz aşk şarabı deyip, hiçlikte kan içtiğimiz,
O sen değilsin.
Topraktan âdeme, âdemden toprağa kısa bir tarikat, hayat bir anı seyyale ben ile gizlendi hakikat, meleklerin ettiği feragat,
O sen değilsin.
Kime ne anlattım bilemedim gitti, kendimi sana sorsam göremedim kimdi, neyim ben içimden ılık bir nesim geçti, bu yalnızlık aşktan da öte,
O sen değilsin.
Cesedim, ene’m, tenim, nefsim, işte o benin ta kendisiyim.
Anladım, sen değilsin.
-Ârif Fatih AĞA
Yorumlar
Yorum Gönder