O Sen Değilsin

Anladım, sen değilsin.

Aradığım, bulduğum, sevdiğim dediğim şey,

O sen değilsin.

O kendi içimde görmek istediğim, bana en yakın beni çok seven aynayı sildim artık, 

O sen değilsin.

Soğuk gecelerde içimi titreten, sıcaklarda alevle terleten, bazen aklımı bazen kalbimi tekleten, 

O sen değilsin.

İlkbaharda çiçekler açan, sonbaharda yaprak saçan, toprak olup semaya çıkan,

O sen değilsin. 

Ellerimde bir tutam yabancı el, gönlümde lavlarla coşan, alevden bir sel,

O sen değilsin 

Ruhum göz penceresinden dolunay izlerken, vicdanım oynar gülünç bir mizansen 

O sen değilsin. 

Varlık, varlık dediğimiz varlığa yok, yokluğa var dediğimiz aşk şarabı deyip, hiçlikte kan içtiğimiz, 

O sen değilsin.

Topraktan âdeme, âdemden toprağa kısa bir tarikat, hayat bir anı seyyale ben ile gizlendi hakikat, meleklerin ettiği feragat, 

O sen değilsin.

Kime ne anlattım bilemedim gitti, kendimi sana sorsam göremedim kimdi, neyim ben içimden ılık bir nesim geçti, bu yalnızlık aşktan da öte, 

O sen değilsin. 

Cesedim, ene’m, tenim, nefsim, işte o benin ta kendisiyim.

Anladım, sen değilsin.

-Ârif Fatih AĞA

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Lamba

Dokunaklı Sözler

Gece Yarısı Söyleşisi